piątek, 14 lutego 2014

Matzumi - Musical Diary of My Life




 

Interview mit Matzumi
Polish and English version below

 A.P-K.: Meine nächste Reise in die Welt der Musik ist eine wirklich magische Reise ... Wir bleiben noch in der Welt der elektronischen Musik .... Aber wir betrachten sie aus einem ganz anderen Blickwinkel ... einem schönen ... sinnlichen ... sensiblen ... weiblichen .... Matzumi ... Niemburg ... Deutschland ...

Elektronische Musik ist eher ein Genre, beim dem Männer die erste Geige spielen… ich will nicht sagen…  dass dies nicht Musik für Frauen  ist…. Aber in der Tat entscheiden sich nur wenige, sich auf diese Weise auszudrücken … Wie bist Du auf diese Idee gekommen … was hat Dich dazu bewogen, dass du dich gerade für dieses Genre entschieden hast?

Matzumi:  Nun, dies war keine bewusste Entscheidung. Es kam einfach so. Schon immer interessierten mich Tasteninstrumente, ganz gleich ob Piano oder Synthesizer. Früher, als Kind, musizierte ich auf verschiedenen Kinderinstrumenten herum. Das waren Kinderpiano und Kinderakkordeon - meine frühen Anfänge.

Kurz nach der Wende, also ich stamme aus der ehemaligen DDR, bekam ich dann mein erstes Keyboard geschenkt. Das war ein Hohner PSK 15 und der Beginn der elektronischen Musik, bei der ich bis heute geblieben bin.

2003 kaufte ich mir dann meinen ersten Synthesizer und konnte damit dann endlich meine musikalischen Ideen so umsetzen, wie ich es zuvor mit all den Keyboards, die ich mir im Laufe der Jahre zugelegt hatte, nie konnte.

A.P-K.: Ich habe auf Deiner Website gelesen, dass Du nie Gesang- oder Musikinstrumentunterricht hattest ... Dafür aber hast Dich schon als kleines Kind in den Tasteninstrumenten versucht .... Woher ist diese Leidenschaft? Kommst Du aus einer musizierenden Familie oder bist Du ein absolutes Naturtalent?

M.: Ich stamme aus keiner Musikerfamilie. Lediglich mein Opa war musikalisch und einer meiner Onkel musiziert. Musik lag mir seit jeher im Blut, ich musste mich immer musikalisch ausdrücken, doch konnte ich dies nie mit Worten, was in mir vorging. All die Emotionen, die Erfahrungen des Lebens, meine Gedankenwelt.

Ich war immer ein grübelndes Kind. Ich sinnierte über die verschiedensten Dinge, doch immer nur für mich, ohne es je mit jemandem zu teilen. Ich lebte immer in meiner Welt und all Dies brachte ich schon immer musikalisch zum Ausdruck. Vielleicht klingt meine Musik deswegen so, wie sie eben klingt. Das war und ist die Passion und die Inspiration in meiner Musik.
Alles, was ich kann und heute tue, habe ich mir im Laufe meines Lebens selbst beigebracht. Ich kann keine Noten lesen, kenne mich in Musiktheorie nicht aus. Für mich war das nie von Belang. Es muss mir also einst in die Wiege gelegt worden sein :-)
 
A.P-K.: Ein häufiger Grund dafür, dass der Künstler eine bestimmte Musikart schafft, sind seine musikalischen Faszinationen aus der Kindheit oder der frühen Jugend … Gab es einen Künstler, oder gab es Künstler, die mit ihrem Werk das, was Du heute selbst schaffst, beeinflusst hatten …  Wovon lässt Du dich inspirieren?

M: Meine Inspiration war hauptsächlich mein eigenes Leben und die Erfahrungen, die ich machte. Deswegen nenne ich meine Musik auch "Vertontes Tagebuch meines Lebens".

Meine Musik ist also nur der Ausdruck meiner Persönlichkeit und spiegelt eine Momentaufnahme meiner Gedanken- und Gefühlswelt wieder.

Musik kann man nicht neu erfinden, daher kann man Ähnlichkeiten nicht ausschließen. Manch einer sagt, ich klinge wie Kitaro, ein anderer sagt, ich klinge wie Vangelis und wieder ein anderer meint, mein Gesang habe Ähnlichkeiten mit dem Gesang von Lisa Gerrard. Lange Zeit aber kannte ich weder Kitaro, noch Lisa Gerrard. Nur Vangelis war mir ein Begriff, dessen Musik ich schon immer liebte.

Ich mochte immer schon außergewöhnliche Musik. Musik aus den Charts konnte mich nur selten oder nie beeindrucken. Das klang für mich alles gleich.

Ich weiß noch, wie ich als Kind die Musik analysierte, genau hinhörte, was wann und wo gespielt wurde. Ich lauschte auf die Details und war immer ganz fasziniert, wenn ich raffinierte und aufwändige Kompositionen hörte. Das ist quasi bis heute so geblieben.
  
A.P-K.: Wie würdest Du das Musikgenre, dass Du schaffst, bezeichnen... bist Du eine Künstlerin, die noch auf der Suche ist, oder hast Du schon die Formel dafür, was Du schaffen möchtest…… Dein eigenes Konzept für die Musik, gefunden? Vielleicht gibt es noch etwas, was Du auf diesem Gebiet versuchen möchtest?

M.: Wenn ich ehrlich bin, habe ich mir nie Gedanken darüber gemacht, welches Genre ich nun genau mache. Es hatte nie Bedeutung für mich. Ich bin nie nach Plan vorgegangen, das ich mir gesagt habe: so, jetzt machst Du New Age Musik oder orchestrale Musik oder Popmusik oder was auch immer.

Ich bin selbst nicht mal sicher, wohin ich überhaupt gehöre, lol. Ich sage immer, ich mache elektronisch-sinfonische Musik.

Ich werde mich wohl weiterhin so persönlich in meiner Musik ausdrücken, kehre auf diese Art mein Innerstes nach außen. Alles Weitere wird nur Teil meiner weiteren Entwicklung sein, die ich noch durchlaufen werde. Wie z.B. jetzt, wo ich daran arbeite, eines Tages mit einem Sinfonieorchester zusammen zu arbeiten, weil Dies schon so lange mein Lebenstraum ist.

Ich denke, dass ich in meinem Stil schon sehr gefestigt bin und es lediglich nur immer weiter ausbaue, ganz gleich, wohin ich mich damit auch hin entwickeln werde.

 A.P-K.: Du debütiertest 2009 mit einer EP für die Plattenfirma Candy Rush – music, „Cryin’Soul”…  und im selben Jahr hast Du die „Sometimes” für Wolf Entertainment herausgegeben …. Seit diesem Zeitpunkt entwickelt sich Deine Karriere rapid… „Ad infinitium” „In mutatio tempora” „Bravura Apasionada”… sind weitere Deiner Platten…. Aber Du nimmst auch gemeinsame Projekte mit anderen Künstlern… z.B. mit Gert Emmens  oder Nattefrost auf …. Mit wem hast Du noch zusammengearbeitet oder hast Du erst vor, zu kooperieren?  Bereitest Du ein neues Projekt vor?

M.: Ja, 2009 war das Jahr, in dem ich zum ersten Mal in die Öffentlichkeit trat dank meines damaligen Labels CandyRush-Music.

Seit der "Cryin` Soul" und der "Sometimes" ist viel geschehen, was mich selbst bis heute verblüfft und mich staunend zurückblicken lässt. Immerhin war ich ja der Überzeugung, dass das was ich mache, auch nur ich gut finden kann, lol. Dann aber überschlugen sich förmlich die Ereignisse und konnte kaum fassen, welch positive Resonanz meine Musik erfuhr.

Und ja, ich liebte es seit jeher, mit anderen Künstlern zusammen zu arbeiten. Schon vorher, als ich nur ein Profil auf einer Musikerplattform im Internet war, zwar schon den Namen Matzumi trug, aber ohne, das dieser Name Bedeutung als Künstlername für mich hatte. Es gab diverse Projekte, Just for fun - Projekte. Dies waren aber immer nur einzelne Songs, nie ganze Alben.

Mit Gert Emmens arbeitete ich an 2 Songs. Aber aufgrund eines Festplattencrashs seiner Zeit gingen alle Songdateien zu diesen beiden Songs verloren und es konnte nie etwas veröffentlicht werden. Lediglich von einem Song habe ich noch die Rohfassung als MP3.

Das Projekt mit Nattefrost mündete in einem ganzen Album mit dem Titel "From distant times". Dann hatte ich Frank Dorittke als Gastmusiker auf meinem Album "In Mutatio Tempora", der mir zu einem der Songs dieses Albums seine wunderbaren Gitarrenklänge lieh.

Die jüngsten Projekte mit anderen Musikern sind zum Einen das im Oktober letzten Jahres veröffentlichte Album "Bravura Apasionada". Dies ist ein Gemeinschaftsalbum mit Emilsam Velazquez, der mir im Laufe der Zeit zu einem sehr lieben Freund geworden ist und dem ich viel zu verdanken habe und zum Anderen mein in Kürze erscheinendes Album "Symphony of silence and humility", in dem sich 3 Gastmusiker versammeln wie etwa Hellmut Wolf von meinem Label Wolf Entertainment. Er spielte Flöte in meiner Symphony. Dann ist da zu nennen Sean O`Bryan Smith, dem Bassisten aus den USA und Frank Steffen Müller, einem begnadeten Gitarristen.

A.P-K.: Und welche Pläne hat Matzumi für dieses Jahr? …  Die nächsten kenne ich -  das Konzert in Ebersbach im Februar… Wo und wann noch kann man Dich live hören?  Vielleicht werden Konzerte in Polen geplant?

M.: Mein Wunsch ist es, durch ganz Deutschland zu tingeln in diesem Jahr. Meine Symphony-Tour. Mal sehen, was sich umsetzen lässt.
Natürlich ist allen voran die Veröffentlichung meines größten und wichtigsten Album-Projektes "Symphonie of silence and humility", an der ich seit mehr als 2 Jahren gearbeitet habe.

Polen ist auf meiner Konzertwunschliste Konzert ganz weit oben. Ich hege schon lange den Wunsch in Polen spielen zu können und ich bin sicher, dass es eines Tages "Matzumi Live" in Polen geben wird :-)

 A.P-K.: Ich hoffe, Dich bald hören und sehen zu können .... Vielen Dank für das Gespräch .... Sie wünsche Dir Erfolg auf der elektronischen Bühne und nicht nur dort .... Und Deinem Publikum wünsche ich unvergessliche Eindrücke.

 M.: You are welcome and thank you so much for your kind words and all your wishes.


 





Kolejna z moich  podróżny w świat muzyki to podróż prawdziwie magiczna… Pozostajemy nadal  w świecie muzyki elektronicznej …. Ale zerkamy na niego z zupełnie innej strony… pięknej… zmysłowej… wrażliwej… kobiecej…. Matzumi… Niemburg … Niemcy…

A.P-K.: Muzyka elektroniczna to raczej gatunek w którym prym wiodą mężczyźni… nie chcę powiedzieć… że nie jest to muzyka  dla kobiet…. Ale rzeczywiście niewiele z nich decyduje się na ekspresję właśnie w ten sposób… Skąd ten pomysł … co spowodowało, że zdecydowałaś się   na ten właśnie gatunek?

 
M: To nie do końca była świadoma decyzja. To  przyszło samo. Od zawsze interesowały mnie  instrumenty klawiszowe - czy to fortepian czy syntezator. Już jako dziecko grałam na różnego rodzaju dziecięcych instrumentach. Było i dziecięce pianino i był dziecięcy akordeon. Takie były moje  początki.

Krótko  po przełomie, a pochodzę z terenów dawnego NRD otrzymałam w prezencie swój pierwszy keyboard  - Hohner PSK 15.  I tak ak właśnie rozpoczęła się moja przygoda z muzyką elektroniczną, która trwa do dziś. W 2003 roku nabyłam mój pierwszy syntezator i od tego momentu, jak nigdy do tej pory  mogłam, zmaterializować wszystkie swoje pomysły, których nie udało mi się zrealizować przez  lata na dotychczas posiadanych instrumentach.

A.P-K.: Wyczytałam na Twojej stronie, że nigdy nie pobierałaś nauki śpiewu ani gry  na instrumentach … Za to już od małego  dziecka próbowałaś swoich sił na " klawiszach"…. Skąd ta pasja? Czy pochodzisz z muzykującej rodziny, czy to absolutnie samorodny talent?

M: Nie pochodzę co prawda  z  rodziny muzyków, ale  mój dziadek był muzykalny  a wujek  nawet sam muzykował. Muzykę od zawsze miałam we krwi, przez nią musiałam wyrazić samą siebie, wszystko to co działo się we mnie a czego nie umiałam  wyrazić słowami. Wszystkie moje emocje, doświadczenia życiowe, świat moich myśli.

Będąc dzieckiem bujałam w obłokach. Wiele rozmyślałam,  ale myśli te należały  tylko do mnie, nie  były czymś czym chciałam się dzielić . Zawsze żyłam w swoim własnym świecie  i znalazł  on swoje odbicie w mojej muzyce. Właśnie dlatego   brzmi ona , właśnie tak jak brzmi.  To było i jest pasją i inspiracją mojej muzyki.

Wszystkiego co dziś potrafię nauczyłam się sama. Nie znam nut i nie wiem nic o teorii muzyki, ale dla mnie nigdy nie stanowiło to problemu. Z tym musisz się po prostu  urodzić :-)

A. P-K.: Częstym powodem tego, że dany artysta tworzy taki a nie inny rodzaj muzyki są jego  muzyczne fascynacje z  dzieciństwa czy wczesnej młodości … Czy był taki artysta lub tacy artyści, którzy przez swą twórczość wpłynęli na to co sama dziś  tworzysz …  Skąd czerpiesz inspirację?

M: Moje inspiracje czerpię  głównie  doświadczeń życiowych i jest powód dla którego, nazywam swoją muzykę Muzycznym Pamiętnikiem Mojego Życia. Moja twórczość jest  odzwierciedleniem  mojej osobowości. Odbija jak w lustrze  migawki świata myśli i uczuć.

W muzyce też już nie odkryjesz Ameryki na na nowo,  nie można więc wykluczyć podobieństwa do twórczości innych artystów. Niektórzy mówią, że moja muzyka brzmi jak Kitaro, inni, że jak Vangelis a jeszcze inni, że mój śpiew przypomina wokal Lisy Gerrard, jednak długi czas nie znałam ani twórczości  Kitaro ani Lisy Gerrard. Tylko  Vangelis był tym, którego muzykę zawsze kochałam.

Od zawsze podobała mi się  specyficzna muzyka, muzyka nie dla każdego.  Ta z list przebojów imponuje mi rzadko lub nigdy. Wszystko to brzmi dla mnie tak samo. Pamiętam, gdy jako dziecko analizowałam muzykę, słuchałam uważnie co, gdzie i kiedy zostanie zagrane. Wsłuchiwałam się w szczegóły zawsze zafascynowana słysząc jakieś wyrafinowane i wyszukane kompozycje. Tak mi zostało do dziś.

A.P-K.: Jak sama nazwałabyś  gatunek muzyki który tworzysz... czy jesteś artystą poszukującym, czy już znalazłaś formułę tego co chciałabyś tworzyć... swoją własną   koncepcję na muzykę? Może jest jeszcze coś czego chciałabyś spróbować  na tym poletku?


M: Jeśli mam być szczera nigdy nie zastanawiało mnie to, jaki dokładnie  gatunek muzyki tworzę. Oznacza to tyle, że   dla mnie nigdy nie miało to większego znaczenia. Nie działam według harmonogramu, nie mówię sobie: teraz robisz muzykę New Age albo muzykę orkiestrową, muzykę pop czy cokolwiek innego. Nie jestem sama pewna w jakiej kategorii mnie zaszufladkować.  Zawsze mówię o sobie, że tworzę symfoniczną muzykę elektroniczną. I  myślę, że pozostanę przy  tak osobistym  sposobie  wyrażania siebie poprzez muzykę,  uzewnętrznianiu tego wszystkiego co we mnie. Wszystko, co stworzę będzie tylko kontynuacją, kolejnym etapem mojego rozwoju, przez który przejdę. Na przykład aktualnie, pracuję  by  pewnego dnia  zagrać z orkiestrą symfoniczną, co jest moim wielkim marzeniem już od dawna.

Myślę, że mam już swój własny wypracowany  styl. Mogę go już  tyko modyfikować czy rozbudowywać,  i nie ma  znaczenia   w  jakim kierunku zdecyduję się rozwijać.

A. P-K.: Debiutowałaś w 2009 roku EP-ką dla wytwórni Candy Rush – music „Cryin’Soul”…  i w tym samym roku wydałaś „Sometimes” dla Wolf Entertainment  …. Od tego momentu Twoja kariera rozwija się lawinowo… „Ad infinitium” „In mutatio tempora” „Bravura Apasionada”… to kolejne z Twoich płyt…. Ale nagrywasz także wspólne projekty z innymi artystami… np. Gertem Emmensem  czy z Nattefrost …. Z kim jeszcze  współpracowałaś…lub może masz taką współpracę w planach?  Czekamy na  jakiś nowy  projekt?


M: Tak 2009 rok, to rok w którym  po raz pierwszy oficjalnie publicznie wystąpiłam pod szyldem  wytwórni Candy Rush.

Od czasów" Cryin' Soul"  i "Sometimes" wiele się zdarzyło, co gdy oglądam się wstecz samą mnie zadziwia. Mimo to, wszystko czego dokonałam w tym czasie dostarcza tylko powodów do zadowolenia. :-) Jednak gdy nadchodzą poważne i formalne wydarzenia nadal nie mogę uwierzyć w tak pozytywny odbiór mojej muzyki.

I tak, zawsze uwielbiałam współpracować z innymi artystami. Nawet wcześniej kiedy byłam tylko profilem na muzycznej platformie internetowej, a już wtedy posługiwałam się nazwą Matzumi,  mimo, że pseudonim ten nie ma tak naprawdę większego znaczenia. Właśnie w  tym czasie zrealizowałam kilka projektów, takich dla frajdy. To były pojedyncze utwory , nigdy całe albumy.

 Z Gertem Emmensem pracowałam nad dwoma utworami, ale z powodu awarii twardego dysku wszystkie pliki zostały bezpowrotnie utracone i w rezultacie nic nie zostało opublikowane. Tylko jeden z utworów zachował się jako skrypt w formacie MP3.

Współpraca z  z Nattefrost zaowocowała  wydaniem albumu "From distant times". Następnie zaprosiłam Franka Dorttike do współpracy przy "In Mutatio tenses" na którym to  w jednym z utworów użyczył  cudownego brzmienia swojej gitary.

Najnowszym  projektem, który nagrałam przy udziale innego artysty jest album  z października ubiegłego roku "Bravura Apasionada".   Nagrałam go z Emilsam Velazquez,, który w tym czasie stał się  moim   bliskim przyjacielem.  Wiele mu zawdzięczam.   Również na „Symphony of Silence and Humility", albumie który wkrótce wydam pojawi się trójka gości, a między nimi Hellmut Wolf z mojej wytwórni Wolf Entertainment. Gra on na flecie w mojej symfonii. W tym momencie należy wspomnieć jeszcze o Seanie  O'Brian Smith, basiście z USA i utalentowanym gitarzyście  Franku Steffenie  Mueller.

A. P-K.: A jakie  Matzumi ma  plany na ten rok ? …  Te najbliższe znam -  koncert w lutym w Ebersbach… Gdzie i kiedy będzie można Cię jeszcze usłyszeć na żywo?  Może planowane są jakieś koncerty w Polsce?

M: Chciałabym w tym roku pojechać w  trasę koncertową po całych Niemczech.  Moje Symfoniczne Tourne. Zobaczymy, na ile będzie to możliwe. Poprzedzi ono publikację  mojego największego i najważniejszego projektu muzycznego "Symphonie of Silence and Humility", nad którym pracowałam ponad dwa lata.

Koncerty w Polsce są całkiem wysoko na mojej liście życzeń. Od dłuższego czasu chciałabym  móc zagrać  w Polsce i jestem pewna, że któregoś dnia to nastąpi. "Matzumi Live" w Polsce :-)

A.P-K.: Mam nadzieję już wkrótce  Cię i usłyszeć i zobaczyć …. Dziękuję za rozmowę…. Tobie życzę powodzenia na elektronicznej scenie i nie tylko tam .... Twoim słuchaczom niezapomnianych wrażeń...

 
Bardzo proszę i dziękuję bardzo za Twoje miłe słowa i wszystkie życzenia.

http://www.matzumi.de/




Next of my journeys into music world is real magical travel ... We're staying in  the world  of electronic music... but we are looking at it from completely different direction.... beautiful... sensual... sensitive...womanly.... Matzumi... Nienburg.... Germany...


A. P-K.:Electronic is rather type of music where men lead out leading way.... I don't want to say... that it  is not music for women.... but in fact only few of them decide for this kind of expression ... Where does  this idea come from? What happend , that you decided for this kind of music?
Matzumi: Well, this was not a conscious decision. It just came that way. I have always been interested in keyboard instruments, whather piano or synthesizer. Previously, as a child, I played music around using different „child“ instruments. These were piano and accordion for children. Those were my early beginnings.
Shortly after the turn,  I come from the former East Germany, I was given my first keyboard. That was a Hohner PSK 15 and the beginning of electronic music, where I have remained until today.
In 2003, I  bought my first synthesizer and then was able to finally realize my musical ideas which I could  never do with all the keyboards that I had gained over the years.

A. P-K.:I read at your home page, that you never  learned singing or playing  instruments... But since you were a small child you tried to play the keyboards...  Where does this passion come from? Do you come from music family, or it is absolutely natural  born talent?

 Matzumi : I am not from a family of musicians. Only my grandfather was musical and one of my uncles played some music. Music has always been in my blood. The things which were going on inside me and couldn’t be expressed in words I expressed musically; all the emotion, the experience of life, my world of thoughts and feelings.
I was always a brooding child. I mused about various things, but  without sharing them with someone. I just kept them for myself. I always lived in my own world and I brought all  of this into musical expression. That is why my music sounds just the way it sounds. That has been the passion and inspiration in it.
All I can do today I taught myself during my life. I can not read music or know nothing about music theory. For me it was never a concern. It must have been with me in the cradle  once :-)

A. P-K.: Common reason why an artist creates this and no other kind of music  are  his/her music fascinations from childhood or early youth... Has there been an artist or artists  in your life  whose  creativeness  influences  your own creation.... Where do you take your inspirations from?

Matzumi:: My inspiration was mainly my own life and the experience I have gained. That's why I also call my music  " Musical Diary of My Life ."
My music is just the expression of my personality and reflects a snapshot of my thoughts and feelings .

You cannot reinvent music, so similarities can be seen .One says I sound like Kitaro , another says I sound like Vangelis , and still another says that my singing has similarities with the vocals of Lisa Gerrard .But for a long time I did not know Kitaro or Lisa Gerrard. Only Vangelis has  been the name whose music I have always loved .

I have always liked exceptional music. Music from the charts could impress me rarely or never. It sounds to me all the same .
I remember that as a child , I analyzed the music , listened carefully what was going on when and where. I listened to the

details and was always fascinated when I heard refined and sophisticated compositions. It is almost the same today .

A. P-K.: How  would you  call the kind of music  you create? Have you  found your own final conception of music or are you still  a "seeking artist" ?   Maybe there is something that  you would still  like to try ?


Matzumi: To be honest I never thought what kind of music genre I make. It means it has never been important to me. I do not act according to a plan. I never tell myself: now you are making New Age or orchestral music, pop or anything else. I am not sure myself which genre I belong. I always say that I make electronic-symphonic music. I hope I will still express myself through music, bring my inside out. Everything I make will be another stage of my development. For example I have always dreamed to play with a symphonic orchestra and now I am working to make this dream come true.

I feel I am quite established in my own style and it will just develop no matter which direction I will go.

 A. P-K.: You debuted in 2009 with the EP for Candy Rush- music  "Cryin' Soul" and  the same year you released " Sometimes" for  Wolf Entertainment.... Since that moment your career  has grown exponentially... „Ad infinitium” „In mutatio tempora” „Bravura Apasionada”…  these are your following records... But you create also projects with other artists... Gert Emmens or Nattefrost.... Who else  did you collaborate with ... and who is still in the plan? Are we waiting for some new projects?

Matzumi: That’s right. 2009 was the year I appeared publicaly for the first time under my former label Candy Rush.

 A lot has happened since the times of ‘Cryin Soul’ and ‘Sometimes’. Looking back at what has happened I really feel surprised but happy and satisfied as well :) When it comes to serious and formal events I can't believe how good the reception of my music is.

I always liked cooperation with other artists. Even before, when I was anly a profile at music platform I used the name 'Matzumi but it has only the meaning of a stage name to me.

At that time I realized a few projects just for fun. Those were single tracks, never full albums.

I worked on two pieces with Gert M&Ms but due to hard disc failure all the files were lost forever. Only one piece was published as script in MP3 format.

My co-operation with Natterfrost resulted in the album "From Distant Times". Next I asked Frank Dorttike to work with me on "In Mutatio Tenses". He lent his wonderful guitar in one of the songs.

My most recent project with other musicians was published in October 2013 "Bravura Apasionada". I recorded it with Emilsam Velazquez, who has become my very close friend since. I owe him a lot. As well on the soon appearing " Symphony of silence and Humility" on which three other guests appear too, such as Hellmut Wolf from my current label Wolf Entertainment. He plays the flute in my symphony. I must also mention  Sean  O'Brian Smith, a bassist from the USA and Frank Steffen Mueler, a gifted guitarist.

A. P-K.: And what plans does Matzumi have for this year?  I know the nearest future  - the gig in February in Ebersbach. Where and when can we listen to you live more? Maybe you are planning some concerts in Poland?
Matzumi: My wish for this year is a tour across Germany. My Symphonic Tour. We will see what will come out. But the most important project is the release of  "Symphonie of Silence and Humility", on which I worked for two years.

Concerts in Poland are quite high on my wish list. I have wanted to play in Polad for a long time and I am sure it will happen one day. I mean "Matzumi Live" in Poland.

A. P-K.: I hope to see and listen to  you soon... Thank you for  interview... I wish you good luck on the electronic stage and beyond ... and  for your fans unforgettable expirences...

 Matzumi: You are welcome and thank you so much for your kind words and all your wishes.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz